انتخابات مجلس شورای اسلامی شاید از لحاظ اهمیت کرسی نمایندگی در جایگاه ویژه ای باشد اما حضور پرقدرت دو قطب کوچکی نژاد و جعفرزاده در ادوار گذشته همواره عرصه را برای فعالیت سایر نامزدها تنگ کرده و این کارزار را به تلاشی برای کسب یک کرسی باقیمانده بدل کرده است.

موفقیت حسنی به عنوان یک چهره نسبتا گمنام در دوره گذشته و حضور وی در مجلس البته با موهبت حضور در لیست امید تا حدی دور از تصور بود که هنوز بسیاری از شهروندان رشت نام و چهره نماینده سوم خود را به درستی نمی شناسند.

بروز اختلافات جدی مابین حسنی و دو نماینده دیگر، ایجاد اختلاف وی با بدنه اصلاحات شهرستان و عدم تمکین نظرات پایگاه رای سیاسی خود و قرابت به لیست امید تهران، عدم توجه لازم به مسائل شهر رشت و پرداختن به مسائل حاشیه ای همچون انتصاب مدیران همه و همه وثوق شهروندان به این نماینده کم کرده و در این بین این امیر حسین علوی است که با یک هدفگذاری مناسب قصد جایگزینی بر کرسی حسنی را دارد.

علوی جوان که حضور در دو دوره شورای شهر و جلوس در دو سال متوالی اخیر بر کرسی ریاست پارلمان محلی را در کارنامه داشته و با بکارگیری ابزار در ید اختیار خود در جایگاه مدیریت شهری در حال ایجاد یک عقبه قابل توجه برای خود میباشد به خوبی خلا حضور کیفی حسنی در عرصه سیاسی را درک کرده و در حال تعرفه خود به عنوان جایگزینی شایسته برای آقای نماینده است. 

باید دید در این رقابت که به شدت از سوی دو نماینده دیگر شهر رشت رصد می شود کدامیک از گزینه های موجود موفق به اخذ رای اعتماد شهروندان رشت خواهند شد.