استان گیلان با میانگین بارشی ۱۰۱۹ میلیمتر در سال در رتبه نخست استانهای پربارش کشور قرار دارد.
همین آمار بس که سازمانهای ذیربط مانند آب و فاضلاب شهری و شهرداری های شهرهای استان می باید با ایجاد زیرساخت و مکانیزم جمع آوری آبهای سطحی برای شهر ، موجبات عدم تبدیل شهر به رودخانه را ایجاد کنند.
در طول شورای چهارم بود که برخی نقاط آبگیر شهر نظیر خیابان خیابان صفاری ، هفده شهریور ، معلم ، علی آباد ، بخشهایی از خیابان امام خمینی ( ره ) ، چهار راه قدس ، گلباغ نماز و ده ها نقاط دیگر از سطح رشت با هزینه های چندین میلیاردی و با پیگیری شهردار وقت ، سید محمد علی ثابت قدم و همکاری استانداری در تامین لوله ها ، لوله گذاری و اگو بندی شد .

برخی اعضا محترم شورای چهارم که میتوان آنرا منفعل ترین شورای تاریخ رشت دانست ( اگر ثابت قدم بر اساس خرد فردی خود نسبت به احداث پیاده راه و … اقدام نمیکرد، رای آوردن همین چند تن از شورای چهارم در شورای پنجم بعید بود ) بارها و بارها باد در غبغب انداخته و با افتخار از به ثمر نشستن پروژه جمع آوری آبهای سطحی سخن گفتند.
در دو روز اخیر که رشت بارانی بود ، چنانچه برخی اعضا پوپولیست شورا که در زمان برف و طوفان با مانورهای انتخاباتی خود را حاضر در صحنه نشان میدهند ، اگر گذری به خیابانهای فوق الذکر می انداختند ، بی شک مورد الطاف ویژه لفظی شهروندان و کسبه محل قرار می گرفتند.
باید به اینگونه اعضا گفت زمان کارهای نخ نما به سر آمده ، بد نیست برای دو سال و اندی باقیمانده از شورای پنجم لااقل کاری بکنید. ( ای که دو و نیم سال رفت و در خوابی ، مگر این چند روز دریابی ) .
اینجاست که باید گفت :

” چه امیدی به این شورا ، خوشا فریاد زیر آب ” .