خبرگزاری رشتوند به نقل از برترین ها: آقای حمیدرضاجلایی پور در کانال تلگرامی خود، یادداشتی در باره ی راهپیمایی_اربعین خود نوشته است. ایشان در یک بند از یادداشت خود نوشته است: ««جمهوری اسلامی به مناسبت مراسم اربعین این فرصت را پیدا می‌کند که خدمات حمل و نقل و تغذیه‌ای خود را در اختیار اقشار ضعیف جامعه قرار دهد و اقشار ضعیف هم به عشق امام حسین از این امکانات استفاده می‌کنند و چند روز خاطره‌انگیز را در عراق س‍‍پری می‌کنند.

به‌عنوان مثال اینجانب سه روز قبل از اربعین شاهد بودم هشتاد در صد امکانات فرودگاه امام خمینی در خدمت زائران امام حسین (ع) قرار گرفته بود. در صورتی‌که معمولا امکانات این فرودگاه اصلی ایران در طول سال در اختیار طبقه متوسط ( روبه‌بالا) و طبقه بالا است. اقشاری را پیش از پروازشان در فرودگاه دیدم که بهترین امکان مدرنی را که ممکن است در طول زندگی از آن استفاده کنند همان ماشین مدرن بنز حمل جنازه بهشت زهرا است. ولی حالا با بهترین هواپیما یا اتوبوس وی ای پی به کربلا می‌روند»

روزنامه صبح نو این گونه نسبت به این یادداشت واکنش نشان داده است:

اتفاقاً دولت نه تنها حمایتی از زائران نکرده، بلکه زائران ایرانی به­‌واسطه چندبرابر شدن هزینه‌های سفر در این ایام توسط دولت، دولت را به کاسبی از اربعین متهم می‌کنند و از سوی دیگر نیز تقریباً پذیرایی تام و تمام از زائران ایرانی توسط مردم عادی عراق صورت می‌گیرد و اتفاقاً از جذابیت‌های راهپیمایی اربعین همین سنگ تمام گذاشتن و مهمان‌نوازی عراقی‌ها برای زائران ایرانی است.

آیا به نظر ایشان جمهوری اسلامی در این سال‌ها از ایرانیت حمایت نکرده است؟ آیا به رغم اینکه اساساً به واسطه تاریخ سازی و  سوءاستفاده کلان پهلوی‌ها از نمادهای اساطیری ایران برای مشروعیت بخشی به خود، حاکمیت برآمده از انقلاب اسلامی در سال‌های پس از انقلاب نسبت به شعر و ادب و زبان فارسی دشمنی نشان داده است؟ آیا سال به سال استفاده از نمادها و شخصیت‌های ایران باستان در کتاب‌های درسی اضافه نشده است؟ آیا در برنامه‌های تلویزیونی بخصوص در برنامه‌های کودک و نوجوان در سال‌های اخیر داستان‌های اساطیری فارسی بیشتر از حد گذشته به نمایش در نیامده اند؟ آیا فرهنگستان زبان فارسی با بودجه دولت به سره سازی زبان فارسی اقدام نکرده است؟ شواهد نشان می‌دهد تأکید بر روی زبان فارسی معیار و هویت ایرانی آن‌قدر در این سال‌ها زیاد بوده که برخی از هجمه زبان فارسی به زبان‌های محلی و قومیت‌های غیر فارس گفته‌اند و حتی سربرآوردن پان‌تورک‌ها و پان عرب‌ها در واکنش به این تاکید افراطی عنوان کرده‌اند.

فارغ از اینکه آیا به نظر آقای جلایی پور ( به عنوان یک مدرس جامعه شناسی در ایران) مناسک آیینی دینی اربعین در کشوری با مذهب شیعه با جمع‌شدن عده‌ای دور قبر کوروش که اساساً واقعی بودن آن هنوز محل تردید است و حتی بسیاری از محققان آن را ساخته و پرداخته سیاسی مستشرقین درعصر پهلوی اول می‌دانند، هم تراز است؟ آیا گردهمایی ۷ آبان که اساساً صورت شووینستی یافته و به علت شعارها و توهین‌هایی که در اجتماع یکی دو سال اخیر علیه مسلمانان کشورمان و نیز علیه ترک زبانان و عرب‌زبان سرداده شد و اساساً با تحریک و دعوت شبکه‌های سلطنت طلب برون مرزی شکل می‌گیرد و اساساً پدیده‌ای ضد اجتماعی شناخته می‌شود با کارکردهای آیین‌های مذهبی در ایران قابل مقایسه است؟